ΘΩΜΑΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ: «Περιμένω μια δημόσια συγνώμη απ’ τον Δήμαρχο και θα τελειώσει η παρεξήγηση εδώ…»
Η συζήτηση με τον Θωμά Αναστασιάδη αφήνει μια αίσθηση έντασης, αλλά και μια παράξενη γαλήνη, σαν εκείνη που προηγείται πριν λυθεί ένας κόμπος που κρατάει καιρό.
Μέσα από τα λόγια του, ο αναγνώστης νιώθει πως πίσω από κάθε καταγγελία, πίσω από κάθε δημόσια τοποθέτηση, υπάρχει ένας άνθρωπος που κουβαλάει απογοήτευση αλλά και την ανάγκη να μιλήσει καθαρά. Οι αναφορές του στον τρόπο λειτουργίας του Δήμου ανοίγουν μια κουβέντα που, αργά ή γρήγορα, έπρεπε να γίνει. Δεν μοιάζει με επίθεση. Μοιάζει περισσότερο με μια προσπάθεια να ακουστεί κάτι που, κατά τη δική του οπτική, κρατήθηκε για καιρό κάτω από το χαλί.
Καθώς προχωρά η αφήγηση, ο τόνος του αποκτά μια πιο ανθρώπινη χροιά. Δεν μένει μόνο στα γεγονότα. Αγγίζει το πώς αυτά τον επηρέασαν προσωπικά, πώς τον έφθειραν, αλλά και πώς τον οδήγησαν στο να πάρει δημόσια θέση. Η κριτική του δεν στερείται αιχμών, ούτε και συναισθήματος. Αυτό είναι άλλωστε που δίνει στο κείμενο μια ιδιαίτερη αμεσότητα, την αίσθηση πως μιλά κάποιος που δεν έχει πια διάθεση να ωραιοποιήσει τίποτα.
Το σημείο που ξεχωρίζει, σχεδόν σαν να φωτίζεται από μόνο του, είναι ο επίλογός του. Με έναν τρόπο απλό αλλά βαρύνουσας σημασίας, ο Θωμάς Αναστασιάδης δηλώνει πως όλη αυτή η αντιπαράθεση θα μπορούσε να τελειώσει «εδώ», αν ο Δήμαρχος τολμούσε μια δημόσια συγγνώμη. Όχι για να κερδίσει κάτι ο ίδιος, όπως λέει, αλλά για να αποκατασταθεί μια ισορροπία που χάθηκε καιρό πριν. Είναι μια φράση που λειτουργεί σαν κάλεσμα για επίλυση, σχεδόν σαν έκκληση να μπει ένα τέλος σε μια διένεξη που, στο τέλος της ημέρας, δεν ωφελεί κανέναν.
Αν θέλεις να νιώσεις τον παλμό και την ένταση αυτής της συζήτησης όπως ακριβώς ειπώθηκε, αξίζει πραγματικά να παρακολουθήσεις ολόκληρο το βίντεο της συνέντευξης που ακολουθεί.
Καθώς προχωρά η αφήγηση, ο τόνος του αποκτά μια πιο ανθρώπινη χροιά. Δεν μένει μόνο στα γεγονότα. Αγγίζει το πώς αυτά τον επηρέασαν προσωπικά, πώς τον έφθειραν, αλλά και πώς τον οδήγησαν στο να πάρει δημόσια θέση. Η κριτική του δεν στερείται αιχμών, ούτε και συναισθήματος. Αυτό είναι άλλωστε που δίνει στο κείμενο μια ιδιαίτερη αμεσότητα, την αίσθηση πως μιλά κάποιος που δεν έχει πια διάθεση να ωραιοποιήσει τίποτα.
Το σημείο που ξεχωρίζει, σχεδόν σαν να φωτίζεται από μόνο του, είναι ο επίλογός του. Με έναν τρόπο απλό αλλά βαρύνουσας σημασίας, ο Θωμάς Αναστασιάδης δηλώνει πως όλη αυτή η αντιπαράθεση θα μπορούσε να τελειώσει «εδώ», αν ο Δήμαρχος τολμούσε μια δημόσια συγγνώμη. Όχι για να κερδίσει κάτι ο ίδιος, όπως λέει, αλλά για να αποκατασταθεί μια ισορροπία που χάθηκε καιρό πριν. Είναι μια φράση που λειτουργεί σαν κάλεσμα για επίλυση, σχεδόν σαν έκκληση να μπει ένα τέλος σε μια διένεξη που, στο τέλος της ημέρας, δεν ωφελεί κανέναν.
Αν θέλεις να νιώσεις τον παλμό και την ένταση αυτής της συζήτησης όπως ακριβώς ειπώθηκε, αξίζει πραγματικά να παρακολουθήσεις ολόκληρο το βίντεο της συνέντευξης που ακολουθεί.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου